*oczami Megan*
Wstałam dziś chyba o wschodzie słońca...Chociaż nie, sama nie wiem byłam zbyt pijana, żeby cokolwiek pamiętać z wczorajszej nocy połączonej z dzisiejszym dniem. Zaspana zeszłam po krętych schodach w stronę kuchni, (czyt. mojego królestwa) aby przygotować sobie śniadanie. Na progu ujrzałam mojego na pół przytomnego brata Jacob'a.
-Witaj mężczyzno powiązany ze mną jedynie genami.-rzuciałam beznamiętnie i zabrałam się za szykowanie kanapek.
-Witaj kobieto powiązana ze mną jedynie genami.- odpowiedział po czym poszedł zmulać na kanapie przed telewizorem oglądając jakiś tok-show. Lubiłam tak sie przekomarzać z moim starszym (niestety)braciszkiem,
gdybym nie była do niego podobna w życiu bym nie uwierzyła, że ta oto leniwa istota jest ze mną powiązana. Ja lubię skatebording, a on... W sumie mało mnie obchodzi co robi, ale na pewno coś odwrotnego. Zjadłam śniadanie i pognałam do mojego pokoju ubrać się w białą bokserkę szare rurki i czarne vansy, a włosy związać w niedbałego koka. W trakcie stylizacji moich włosów do pokoju jak gdyby nigdy nic wszedł sobie mój kochany braciszek..
-Przepraszam przeszkadzam ci w czymś?!- powiedziałam, a raczej krzyknęłam na Jake'a z wyrzutem.
-Nie, nie, możesz zostać.-palną do mnie jak jakiś władca wszystkiego.
-Wyjdź!!- wydarłam się na niego, a on spojrzał na mnie z udawanym przerażeniem.
-Dobra,dobra chciałem tylko spytać jakie masz plany na dzisiaj?
-No w sumie to chciałam z Nicole wyjść do skateparku. A co?
-Nic ważnego tylko jak będziesz wychodzić to dam ci kase i kupisz mi fajki ok??
-A sam nie możesz się pofatygować??!
-No Megaaaaan!...- spojrzał na mnie z miną smutnego psiaczka.
-Ojejku już, no już. Dawaj tą kase zanim sie rozmyśle.
Okok. tylko skocze po portfel i już daje ci spokój. W pośpiechu wyciągnęłam jeszcze telefon i wybrałam numer do Nicole, żeby powiedzieć, że się spóźnie jakieś 10 minut. Powiedziała, że nie ma sprawy i że będzie czekać. Kocham Nicole jak własną siostrę. Poznałyśmy się jakoś 4 lata temu jak przeprowadziliśmy się z Jacob'em po śmierci rodziców do Londynu. Od razu znalazłyśmy wspólny język i polubiłyśmy się, a teraz jesteśmy niemalże nierozłączne. Z moich zamyśleń wyrwał mnie brat wręczając mi do ręki pieniądze potrzebne na zakup papierosów. Pomyślałam, że wezmę jeszcze ze swoich parę złotówek, bo znając mój apetyt w trakcie zakupów kupie jeszcze coś dla siebie. Wzięłam moją materiałową torbę, włożyłam do niej chusteczki, błyszczyk, klucz do domu no i oczywiście telefon po czym pognałam do pobliskiego sklepu. Po zakupach w portfelu zostało mi nie więcej jak 5 złotych, bo tak jak wspomniałam KOCHAM jeść no i jeszcze One Direction, ale to już inna bajka. Nagle poczułam, że ktoś we mnie wpadł. No ja pierdziele..tak jeszcze czego.
-Cholera!- wściekła wysyczałam na sprawcę tego całego zdarzenia- Uważaj jak chodzisz palancie!
-Przepraszam ja nie chciałem...Sorry, to się już więcej nie powtórzy, no chyba, że będziesz chciała-Uśmiechną się zawadiacko patrząc mi prosto w oczy.
-Yyy nieee?! Mogę chociaż wiedzieć dlaczego na mnie leżysz?!!-zdezorientowana całą sytuacją opuszczając wzrok spytałam chłopaka.
-Na razie nie, ale choć szybko do mnie i tam ci wszystko wyjaśnie! - po raz kolejny raz się uśmiechną dając mi do zrozumienia, że to jest ważne.
-Al..alee ja..a cię ni..niee znam!!-przestraszona w pośpiechu zaczęłam się jąkać.
- To poznasz!- i tak jak szybko to powiedział tak wstał poniósł mnie, wziął na ręce i zaczą biec przed siebie.
-Aaaaa!! Puść mnie zboczeńcu. Nosz kurwa.!! Ratunku, pomocy ten człowiek mnie poryy..
-Ciii.! Nie drzyj się tylko mi zaufaj! - nie wiedziałam co mam myśleć..Śmiać się czy płakać. Wszystko mi jedno, bo jkiś zakapturzony chłopak w ciemnych okularach mnie porywa. ŚWIETNIE! ciekawe co dzisiaj jeszcze się zdarzy...
.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz